Doel

Het kenniscentrum streeft een ideëel doel na met een coöperatieve opzet.

  • Het overdragen, bundelen, vastleggen van kennis en kunde in brede zin.
  • Deskundigheid met elkaar in contact brengen.
  • Verrijking van kennis. Door vragen van anderen leren onze deelnemers meer van hun eigen specialisatie.

Hoe? door als een spin in het web te fungeren kennis van onschatbare waarde te koppelen. Kennis die vroeger onvindbaar zou zijn.

Wat? alles op het gebied van historische en hedendaagse vaartuigen, scheepsbouwkundig, technisch, ambachtelijk, waterbouwkundig, bouwkundig, archeologisch, industrieel én cultureel. En niet te vergeten de samenhang daartussen.

Ten behoeve van, restauraties, landschap(her)inrichting, behoud, onderhoud, schrijvers, onderzoekers, wetenschappers, cultureel, mobiel en industrieel erfgoed. Van baggervaartuig tot jacht en scheepsbouw, machinebouw, ontwerp, techniek, hydrauliek, stoom, voortstuwing, werven, civiele technieken, bruggen, sluizen, probleemoplossing, verduurzaming, conservering enz.

Via ons kernteam brengen wij denkers en doeners bij elkaar.

Een voorbeeld; iemand koopt een huis op het platteland, aan de rand van een kleine polder. In een doodlopend slootje van een vergeten naastgelegen akker, dat behoord tot zijn kavel, vindt hij de restanten van een oud gemaaltje en een halfvergane vijzel. De eigenaar gaat op onderzoek uit maar loopt al snel vast. Er blijkt binnen de gemeente niets te vinden, behalve een oude kaart waarop waterlopen zichtbaar zijn. De actuele situatie is totaal anders. De historische vereniging ter plaatse kan ook niet helpen maar is wel bekend met KCONV en neemt contact op.

Dan gaat het snel, KCONV werkt als een satelliet, verbonden met vele disciplines.

De vraag wordt verspreid en snel komen er tekeningen, details over pompen en vijzels en afbeeldingen van soortgelijke objecten boven water.

Toeval wil, dat de polder, waarin het restant is gevonden, kampt met wateroverlast en men op zoek is naar een oplossing. Er zijn de laatste tijd in een ander deel van de polder veel nieuwe woningen gebouwd. Via het KCONV-netwerk worden contacten gelegd waarbij een brede samenwerking ontstaat en het gemaaltje gereconstrueerd gaat worden. Gaandeweg vindt men aanwijzingen dat er ook een overhaal/overtoom geweest moet zijn, naast het gemaaltje zijn in de bodem namelijk houten hellingvlakken gevonden. Eerder zijn in de polder restanten van een vaartuig gevonden door archeologen. Het resultaat is dat het gemaaltje opnieuw wordt opgebouwd, met zoveel mogelijk oorspronkelijke technieken en een nieuwe functie krijgt in de waterhuishouding van het gebied. Bij de nieuwbouw wordt een haventje gemaakt dat tevens als waterberging dient. De waterloop wordt hersteld , uitgebaggerd en de overhaal wordt voortaan gebuikt voor recreatievaartuigen vanuit de polder. Door een scheepsbouwkundige uit het netwerk wordt het historische poldervaartuig in tekening gebracht en een lijnenplan gemaakt. Bij verdere bestudering blijkt de tekening overeen te komen met een tekening die in 1671 al in een boek voorkwam. Men wordt zo enthousiast dat van het vaartuig, de Weyschuyt, een reconstructie gemaakt wordt in een leerwerk project.

En zo kan het lopen

“samen werken aan de toekomst van het verleden”

Afbeelding Nicolaas Witsen 1671